Thursday, September 13, 2012

Piratang CD at DVD


Talamak talaga sa mga bangketa natin ang mga nagbebenta ng mga ilegal na CD, DVD  at hindi lang pilikula ang pede mong mabili sa mga copy disk na benebenta sa sidewalk at minsan sa mall pa, meron din mga porn video, documentary, and common software for windows. At ako man ay nag try din bumili minsan sa isang store sa may Avenida, Maynila nag try akong bumili ng CD doon kc napasin ko sa halagang 80 pesos may benebenta rin silang mga installer like CAD Software withlicense pa daw. Dahil sa murang halaga compare sa mabibili mo na original at sa authorized and license store sinubukan kong bumili hindi dahil sa ito ay kelangan ko, kc sa halagang 80 pesos gusto kong malaman na kong talagang cad software ang nasa loob, at kung tunay ba ang laman sa loob or mag work ba ito after kong ma install sa PC ko, pag-uwi ko ng bahay install ko agad ito para ma-check ko kong anong different ng pirata at orihinal, after kong ma-install nag work naman ito at nag generate din siya ng license code at hangang ngayon still working my Cad Software in my PC. Ang original software for windows na madalas natin gamitin lalo na sa mga documentation like ADOBE, CAD, Microsoft Office, Nero etc. ay nagkakahalaga sa atin sa Pilipinas ng di bababa sa dalawang libong piso kadalasan. At kong ikumpara mo sa pinarata na halagang 80 pesos ay ang laki ng pagkakaiba sa presyo at ang laman ay parehas lang. Hindi ko naman sinasabi na tangkilikinnatin ang mga nagbebenta ng mga piratang CD at DVD, alam natin na itoy labag sa batas at may kaukulang parusa sa mga bibili at gayundin sa nagbebenta. Simula ng bumili ako ng piniratang CD dito ko naisip kaya pala maraming bumibili ng ganitong ilegal na produkto ay isa ng dahilan ay sa murang halaga pero ang benifit ng produkto ay halos tulad din ng orihinal nagkaiba lang sila sa packaging at labeling ng produkto. Pero ang point dito ok man ang produkto nilang benebenta at mababa man ng halos 80 porsyento sa orihinal na mabibili sa mga authorized dealer ay hindi ibig sabihin tangkilikin na natin ito. Labag parin ito sa ating batas at kung ikaw ay concern citizens dapat di pansariling kapakanan lamang ang iyong protektahan gayun din dapat ang mga taong nag-nenegosyo ng tama at di nanglalamang sa iba. Post ko lang ito kc di lang pala sa Pilipinas problema ang piracy halos lahat pala ng mga bansa sa mundo ay may malaking problema pagdating sa mga piracy product at isa na ang Pilipinas dito.

Monday, September 10, 2012

First Flight

Isa na rin akong ganap na Overseas Filipino Worker. My first flight was in Middle East. Medyo excited at puno ng kaba kapag unang flight, excited dahil mararanasan ko na rin tumapak sa lupain ng ibang lahi at ma experience bilang isang dayuhan. Medyo kinakabahan kc para sa mga naiwan sa Pilipinas
di maiwasang mag worried lalo na kung pamilyado kana. Dahil first time ko sa abroad na experience ko ang unang summer sa middle east napakainit at dahil nasa construction ang trabaho ko kaya ramdam ko ang init ng klema, at sa pagsapit naman winter sobrang lamig din dito, dalawa lang yata ang climate sa Middle east, summer and winter lang at bihira ang ulan sa isang taon. First time ko rin makisalamuha sa ibang lahi medyo hirap akong mag-adjust sa una lalo na sa pagkain, at sa accomodation. On that time I'm not comportable in my room because I'm staying with other people and our beliefs and culture are totally different pero sa paglipas ng mga araw, buwan at taon nasanay narin ako basta marunong ka lang magsalita ng Ingles kahit kunti, walang dahilan para di kayo magkaintindihan. Napansin ko lang matagal na rin pala akong nag-aabroad simula ng  unang alis ko ng Pilipinas hangang ngayon halos apat na taon na rin akong nagtatrabaho sa ibang bansa, at sa apat na taon di lang Middle East ang aking napuntahan, sa ngayon nasa Hilagang Africa ako at dito naman nakadistino, iba rin ang kultura dito ng mga tao at maraming adjustment ulit sa environment ang dapat kong gawin at matutunan at tulad ng dati sa una lang naman mahirap at sa huli makakasanayan din. Naisip ko matagal na rin ang apat na taon at kahit umuuwi ako yearly pero di parin sapat ang isang buwang bakasyun para mapawi ko ang isang taon na wala ako sa tabi ng aking pamilya. Sadyang maraming oras ang dapat gugulin na kasama sila para masabi kong kompleto ang araw ko at matutulog ako na may ngiti sa aking mga labi. Sa paglipas ng mga panahon na wala ako sa Pilipinas natanong ko sa sarili ko kung hangang kelan kaya ako magiging OFW? Ilang flight pa kaya ang aking mae-experience? Katuparan ba talaga ng mga pangarap sa buhay ng isang mahirap na Pilipino ang magtrabaho sa ibang bansa? Sa apat na taon ko sa abroad di ko pa ramdam ang sinasabing katuparan ito ng ating mga pangarap. Sa ngayon isa palang ang napapatunayan ko malungkot maging OFW, and being OFW iiwanan mo ang iyong mga anak at asawa sa Pilipinas and that one is the hardest thing decision you made. Hiling ko nalang sana paglaki ng mga anak ko mayaman na ang Pilipinas para hindi na kailangang mag-abroad para magtrabaho sa ibang bansa at iwanan ang pamilya tulad ng ginawa ko sa ngayon.

Posted: Lakbay Lansangan

Friday, September 7, 2012

PERA

Ito na yata ang isang bagay sa mundo na madalas nating hinahangad, Aminin natin na lahat tayo nangangarap magkapera, hindi lang basta magkapera kundi maraming pera as in limpak na perang papel na isang libuhin at hindi barya.Minsan nangangarap tayo na sana manalo tayo sa lottery, or makapulot tayo ng bag na puno ng limpak limpak na pera. Minsan sa hirap ng buhay natin nagagawa nating mag emahinasyon ng mga bagay na magpapa inspire sa ating buhay sabi nga ng ilan sa atin libre ang mangarap lalo na kong pera ang nasa isip mo..Kanya-kanya lang naman ng trip yan.! Pero minsan sana isipin din natin na di lang pera ang mahalaga para tayo ay mabuhay ng matiwasay. Hindi man tayo nakakabili madalas ng bagong damit, hindi man tayo nakaka-kain sa restaurant, hindi man tayo nakakapasyal sa mall para magshopping, at bihira man tayong makakain ng masasarap ulam para sa ating hapag-kainan ay di sapat ito para kainisan o ika-lungkot ang buhay na kung anong meron tayo ngayon. Isipin natin na mapalad din tayo dahil sa bawat umaga na ating pagising ay laging may dahilan para tayo ay magsumikap sa buhay, na di lang para kumita ng pera kundi para mapatunayan din natin sa ating mga sarili na may kakayahan tayong tumayo sa sarili nating mga paa, at pagharap sa responsibilidad at pagkakameron ng dedikasyon sa mga pangarap sa buhay.
 

Thursday, September 6, 2012

Street Vendor

Karamihan sa kamaynilaan at mga karatig lunsod ng Metro Manila pangkaraniwan na nating makikita ang mga street vendor, lalo na ang mga tinitinda nilang mga street food like fish ball,squid ball, kikiam, balut, penoy, at kung ano ano pa.! Isa ito sa mga hanapbuhay ng ilan nating mga kababayan na di pinalad na makahanap ng regular at maayos na trabaho.
At isa rin sa madaling hanapbuhay ang pagtitinda ng mga pagkain tulad ng simpleng food cart sa lansangan. Karamihan man sa kanila ay di nagbabayad ng buwis sa ating pamahalaan, pero may malaki rin na naitutulong ang mga ito sa ating ekonomiya dahil isa rin sila sa bilang ng mga maliliit na negosyante ng ating bansa or ang tinatawag sa economics na "sole proprietorship" it means pagnegosyo na pagaari ng iisang tao lamang in one time. Kabawasan din ito sa unemployment ng ating bansa, di ka man makapagtrabaho sa isang magandang kompanya na pinangarap mo, or di ka man pinalad na makapag abroad, may kakayahan ka namang mag negosyo maliit man basta maayos, malinis, magandang serbisyo and eventually makikilala at dadami ang iyong prospective customer o ang iyong target market. Sapat narin ito para mairaos ang pang-araw-araw na pangangailangan ng pamilya at sa ganitong negosyo nakakasisiguro ka na hawak mo ang oras mo at less strees dahil ikaw ang boss kumpara sa ikaw ang empleyado na may boss na tumitingin sayo oras-oras. Maliban dito masasabi ko rin na diskarte ito ng ating mga kababayan para sila ay kumita ng pera at di man kalakihan ay pwede na rin, at masasabing income din ito para mabuhay. Hanga ako sa mga Pilipinong tulad nila na patuloy na lumalaban sa hirap ng buhay at di nagiisip ng kalamangan sa kapwa, patas silang lumaban para mabuhay, di tulad ng iba na gumagamit ng dahas para mabuhay, di tulad ng iba na kailangan manloko para mabuhay, at ang malupit ang iba nagnanakaw sa kaban ng bayan para mabuhay..at para masunod ang mga luho sa katawan at para angat sa lipunang ginagalawan. Kaya ako proud ako sa mga street Vendor sa ating bansa, sagabal man sila minsan sa kalye, pero maayos parin at dapat ikarangal ang kanilang hanapbuhay.

Posted by: Lakbay Lansangan

Saturday, September 1, 2012

Sunrise view in my Cabin


My back door of my cabin is facing into the Medeteranean Sea, and every morning when I'm wake up I really enjoyed watching the sun goes up. It's meaningful for me.! Because this is the moment will always remind me that this is a new day, new hope, new plan, applying the lesson of yesterday,and focus the present day to achieve the goal for tomorrow. And also lets put in our mind, that this is the one of the creation of God for the existance of mankind and other living things in the planet. And for showing care and respect to our nature we must appreciate and protect them for those people trying to destroy for their own personal interest. I post this simple thought to join and contribute to the groups of people, and organization around the world calling to stop global warming.